Review: Munchkin (RL)

Mocht iets zoals Dungeons & Dragons toch iets te langdradig zijn en wil je iets simpelers, probeer Munchkin dan eens. Hoe simpel het is blijkt wel uit het feit dat ik het 6 mensen tegelijk heb kunnen leren. En ze snapten het allemaal. Hoe leuk het is bleek uit hoe teleurgesteld ze waren toen ze niet nog een nieuw potje konden spelen.

Munchkin is de parodie op rollenspellen, met de nodige dosis humor. Het is de bedoeling dat je als eerste niveau 10 bereikt. Dit doe je door epische monsters te verslaan, zoals de Potted Plant, Dopplegangsters of de GM's Ex-Girlfriend. Munchkin bevat vooral flauwe woordgrappen die een ietwat jolige groep kramp in de lachspieren kan bezorgen. Het spel bestaat uit twee soorten kaarten: Schat- en Kerkerkaarten. De schatkaarten geven niet aan waar de schat ligt, er staan schatten op. Deze krijg je dan ook na het verslaan van monsters, die zich achter de deur op de Kerkerkaarten bevinden.
De schatkaarten bevatten voorwerpen zoals wapens en bepantsering, wat handig is als je op avontuur gaat, maar de Kerkerkaarten zijn iets minder positief. Monsters, vervloekingen en dergelijke, maar ook kaarten die je een ras of een klasse geven zitten in deze stapel.

Het spel zelf speelt heel simpel. Je hebt twee stapels kaarten (in totaal, niet per persoon) waarvan één alle Schatkaarten en de ander alle Kerkerkaarten bevat. Daarna deel je aan iedere speler twee Schatkaarten en twee Kerkerkaarten. Wanneer je beurt begint, heb je de mogelijkheid om alles wat je aan kan doen of gebruiken aan wapens of bepantsering te spelen. Elk wapen en stukje pantser geeft namelijk een bonus, die erg belangrijk is. Daarna trap je een deur in. Voordat je je woonkamerdeur uit zijn voegen schopt, het is figuurlijk bedoeld.

Rawr! Een Monster!
Je pakt een Kerkerkaart en legt deze open op tafel. Is het een monster, dan wordt het matten. Is het een vloek, dan gaat die meteen in werking. Is het iets anders, dan gaat ie naar je hand om later te spelen. Stel dat je een monster trekt, dan moet je vechten. Dan wordt jouw level (je begint op level 1) samen met je bonussen vergeleken met die van het monster. Om het leuker te maken, zijn er kaarten die het monster sterker maken. Alle spelers mogen die spelen wanneer er gevochten wordt. Mocht je hem niet aankunnen, dan mag je een andere speler om hulp vragen. Als hij wil helpen (tegen een prijs) dan voeg je zijn level+bonussen aan die van jou toe. Bedenk wel dat als je anderen alleen maar dwars zit, dat ze jou niet meer willen helpen. Als je het monster eenmaal gereduceerd hebt tot een kilo'tje gehakt, krijg je Schatkaarten en een level erbij. Hoeveel je krijgt staat op de monsterkaart vermeldt.

Maar als je hem niet aankan, dan moet je rennen voor je leven (of je spullen). Gooi je een 5 of hoger (zonder bonussen) dan ben je weg. Gooi je lager, dan krijg je een portie ellende over je heen, wat van alles kan zijn tussen het verliezen van voorwerpen tot het kwijtraken van levels tot de dood. Maar treur niet, als je doodgaat, dan begin je gewoon opnieuw. Nadat iedereen je spullen heeft gejat (Neem zijn schoenen!).
Naast voorwerpen om te gebruiken, kun je ook Ras- en Klassekaarten krijgen. Van elk mag je er een in het spel hebben, maar je mag ze altijd wegdoen (ook in gevechten), om meteen of later (kan nl. niet in gevechten) een nieuwe neer te leggen. Natuurlijk zijn er ook vele andere dingen die je kan doen, waarvan de meeste in de uitbreidingen zitten. Het spel heeft - op het moment - 5 uitbreidingen. Als je de vele andere versies niet meetelt. Ze zijn allemaal door elkaar heen te gebruiken.

Kopen of laten liggen?
In het begin is het spel nog een beetje onwennig, maar zodra je door hebt hoe het werkt is het zeer verslavend. Dit spel is ook in het Nederlands verkrijgbaar. Mocht het spel een tikje ingewikkeld zijn, dan biedt deze flowchart uitkomst. Is naar 10 een beetje kort? Ga dan naar level 20 met de Epic spelregels. Het basisspel kost rond de 27 euro en de uitbreidingen moeten rond de 14-16 euro doen. Ondanks de prijs is het de moeite - en het geld- waard.