The Beauty of Silence

De dag nadat ik dit poste, kreeg ik eindelijk de muziek van het micro-SD kaartje naar mijn computer. Vreemd genoeg ook nog eens in een keer, met de Sandisk adapter die eerst niet werkte. Geweldig, ik helemaal blij - vooral omdat er een aantal waanzinnig goede nummers op stonden. Ook het nieuwe album van Basshunter stond erop.

Basshunter, vooral bekend van Boten Anna, heeft in het verleden wel goede muziek gemaakt. Voor de kenner dan. Syndrome de Abestenacia is er zo een, bijvoorbeeld. Maar... Dit album is iets anders. Van de 16 tracks zijn er twee remakes van oude nummers. All I Ever Wanted is gewoon nieuwe tekst op DOTA. Hetzelfde met Now You're Gone en Boten Anna. Dan zijn er 4 bonus tracks: 2 remixes (een van All I Ever Wanted en een van Now You're Gone), Boten Anna en DOTA. Van de 16 tracks zijn er 6 gewoon hetzelfde dus. Dan drie nummers die al oud zijn, nl. Bass Creator - maar wel verbeterd, erg goed (IMO) - I Can Walk On Water en Russia Privet. De resterende zeven zijn vreselijke liefdesliedjes met de monotone stem van Basshunter. Geweldig.

Dat is dé reden dat ik iets eerst (illegaal) uitprobeer voordat ik het zou kopen. Zo'n album moet toch 20 euro doen en zo'n teleurstelling wil je liever niet. Zelf heb ik ook nog eens altijd mijn mp3-speler op - mijn Creative Zen V, geweldig ding - dus heeft het binnenhalen als mp3 nog een voordeel. Ik heb mijn dag echt niet als ie niet opgeladen is. Tot groot vermaak van vrienden. Daarbij heb ik ook nog liever goede - lees: muziek die ik leuk vind - muziek of geen muziek.

Dus ik was vandaag aan het werk en verassend genoeg was ik in een opperbest humeur. Komt niet vaak voor dat ik neuriënd aan het werk ben. Heerlijk aan het werk, in bijna serene rust en stilte. Toen drong het tot mij door: De muzak-installatie deed het niet. Inplaats van vreselijke B-nummers uit vergane tijden was er stilte.

Één van de dingen waar ik mij aan dood kan ergeren is slechte muziek. Elke soort muziek heeft goede en slechte bands, maar op muzak-installaties is alleen het slechtste van het slechtste te "bewonderen". Daardoor is het niet stil, maar is er een irritant achtergrondgeluid, waardoor ik niet lekker werk. Vooral omdat ik een van de weinigen ben die naast het werk ook nog muziek kan luisteren, wat ik ook doe.

Dus toen ik een van mijn collega's het vertelde - dat de muzak-installatie kapot is - reageerden ze met verbazing. "Hé, je hebt nog gelijk ook!". Tja, als muziek je enige echte verslaving is... Naast energy drink, het groen-gele bocht waar bijna iedereen tussen de 11 en 21 aan verslaafd is. Zelf vind ik ook stilte erg mooi. Vooral omdat het niet vaak voorkomt. Svenson en Gielen hadden een enorm goed nummer, wat ook The Beauty of Silence heet. Het gelijknamige album was ook een goeie. Ondanks dat de videoclip erg apart is, blijft het nummer voor mij op mijn playlists staan.