Kaartjes kopen?

Mocht je hier beland zijn door Google met vragen over de R4, ga dan hier naar toe. Deze post is enkel een verhaal over hoe je ook kan falen om een R4 te halen.

Ik denk, laat ik eens een R4-kaartje halen voor mijn Nintendo DS. Leuke gedachte, ik heb het geld en de winkel waar ik het wou halen had hem in voorraad. Ik dus naar die winkel toe. Ik haal zo'n kaartje en een micro-SD kaartje om in de R4-chip te doen. Samen kost het 60 euro. Ik ga blij naar huis om mijn nieuwe aankoop te testen/gebruiken.

Ik kom thuis, trek de ongeloofelijk irritante plastic blister van mijn micro-SD kaart open (seriously, kappen met die ondingen! Alles wordt erin verpakt, ik erger me er dood aan. Zelfs mijn X360 spullen worden erin verpakt) met een schaar (dat heet dus knippen, niet trekken), ram deze in mijn R4 en zet de DS aan. Loading... *5 minuten later* Loading... Komt mijn vader langs en vertelt mij dat er nog software op moet ook. Geweldig. RTFM, behalve dat de gebruiksaanwijzing er niet bijgeleverd wordt.

Ik zoeken op internet naar de software - en gedownload - blijkt de archive van het .rar-bestand niet in goede staat te zijn. Naar de officiele site dan maar. Had ik eerder moeten doen, in de tijd die nodig was om het eerdere bestand binnen te halen had ik die van de officiele site al meerdere malen binnen kunnen hebben. Ik heb de nieuwste versie. Klaar, op mijn kaartje geplempt en gaan met die banaan! Loading...

Wij (ik en mijn pa) dus eens de handleiding uitspellen. Bestand A in de root directory... Check. Bestand B ook.... Map X is goed.... Map Y is goed.... Kaartje is niet te groot (max. 4GB... is ook 4GB) Even Testen en.... Loading. Niet heel even om dan ook daadwerkelijk het menu te tonen. Nee, na een kwartier is ie nog niet klaar met laden. Het is een DS, geen Playstation 1, dus deze laadtijden horen niet. Wij halen dus het R4-kaartje van mijn zusje erbij (vandaar dat pa wist van de software). Die doet het gewoon. Ook in mijn DS. Dan verwisselen we de micro-SD kaartjes. Het 1-gig kaartje van mijn zusje doet het niet in mijn R4 en andersom. Apart.

Dan kopieren we alles (ook alle vreselijke Disney-spellen) van haar kaartje naar mijn kaartje. Doet het ook niet. Na veel innerlijk gevloek neem ik de beslissing om naar de winkel terug te gaan. Bij de winkel aangekomen doe ik mijn verhaal. Kaartje werkt niet. Volgens de verkoper hebben ze er nog nooit een terug gehad en is het maar vreemd. Dat het vreemd was wist ik al. De baas van de winkel, die ook die dingen heeft ingekocht - en de enige is met enig verstand van de R4-kaartjes - is er maandag weer. Leuk, maar de kink in de kabel is dat het zaterdagmiddag 3 uur is en dat ik op zondag weer naar huis ga. Ik ben namelijk alleen op visite in die stad (bij mijn pa dus), dus maandag na enen kan ik niet terugkomen.

Dus stelt de beste man achter de balie voor dat ik naar de servicebalie achterin het winkeltje ga om het aan zijn broer te vragen. Eenmaal daar zijn er net een stel druk in discussie met een werknemer over welke router ze moeten hebben. De enige die achter de balie over was, had zelfs geen idee wat een R4 was. Na tien minuten is meneer eindelijk klaar met zijn routerkopend stelletje en kan ik geholpen worden. Maar hij heeft er ook geen verstand van. Na het tonen van het beeldige laadscherm (ik neem uiteraard mijn DS mee) wordt er besloten dat ik de 40 euro van mijn R4-kaart terug krijg. Ik verlaat de winkel, zonder R4-kaartje, maar met geld en het micro-SD kaartje.

De volgende dag stelt mijn vader voor dat we samen even tussen zijn net gedownloade muziek spitten. Doen we altijd, zo kom ik aan mijn muziek. Waarom zelf downloaden als je er een gratis service voor hebt. Dat we allebei van hetzelfde houden helpt daar ook bij. Aangezien ik mijn grote 4gb USB-stick kwijt ben (was 45 euri), had ik alleen mijn 1gb stick en het 4gb tellende micro-SD-kaartje. Wij dus muziek uitzoeken en deze op het micro-SD kaartje plaatsen. Met de bijgeleverde micro-SD -> USB adapter van mijn zusje's R4.

Sinds ik bij mijn huidige werkgever werk, hoor ik vaak over het muzak-systeem in de winkel een bepaald nummer. Een nummer dat ik nog ken van de tijd dat ik bij mijn vader op de achterbank zat op vakantie. Toen er nog geen CD-spelers waren voor auto's. Althans, het origineel wordt als muzak gedraaid. De remix is een keigoed nummer (vind ik) maar de artiest of hoe het nummer ook maar heet wist ik niet. Wij komen dus de 2008-versie tegen tussen de mp3'tjes. Uiteraard vindt deze zichzelf terug op het micro-SD kaartje (Ik sprong nog net niet uit mijn stoel... Moet! Geef!).

Heel leuk dus dat ik eindelijk niet meer getergd word door dat nummer. Er is weinig irritanter dan een nummer in je hoofd hebben waarvan je geen idee hebt hoe het heet. Ik kom thuis (bij mijn ma, waar ik woon) en prop de micro-SD samen met de bijgeleverde micro-SD -> SD adapter in mijn SD-kaart lezer. Doet het niet. Na een aantal keer proberen pakte ik de andere adapters die bij de micro-SD kaartjes voor een mobiel kwamen. Geen B-merk, gewoon Sandisk. Beide doen het niet. De Sandisk(x2) en de ICIDU (lees: Easy-Do... Niks Easy Do!) adapters doen het gewoon niet. Een normaal SD-kaartje wordt zonder problemen gelezen.

Zwaar geïrriteerd pak ik mijn Nintendo MP3-speler erbij, die gemakkelijk in de Slot2 van mijn DS wordt geklikt. De mp3-tjes voer je aan met een SD-kaart. Ook op mijn DS werken de adapters niet. Meh, is het eens mijn beurt. Mag ook wel. Ik heb een wireless verbinding die altijd werkt en een TV die niet eerst opnieuw afgesteld hoeft te worden om met een matig beeld te eindigen voor mijn 360. Opnieuw word ik getergd door het nummer, wat "To France" blijkt te heten.