De Sint zat te denken, waarom geen Wii schenken?

De Sint was aan het begin van het weekeinde langsgekomen, met een grote zak cadeaus. Voor mij vooral vreetwerk en een cadeaubon voor de Free Record Shop. Voor mijn zusje een Wii. Mijn broertje nam nog wel eens zijn Wii mee en dat vond ze geweldig, dus dacht de Sint: Die krijgt ook een Wii. In totaal: Een Wii, Wii Play (met Wiimote) en een Wiimote-laadstation incluis batterypacks.

Diezelfde avond werd het witte plastic blok al opgetuigd, met Wii Play. Het grote verschil tussen Wii Sports (die ze al veel gespeeld heeft) en Wii Play is niet alleen de inhoud - sport tegen flauwe spelletjes - maar de manier waarop het gespeeld wordt. Wii Sports vraagt je niet om naar het scherm te richten, alleen om vage bewegingen te maken. Wii Play wil juist dat er op het scherm gericht wordt. Om het geheel in perspectief te plaatsen; golf vinden ze niets aan, omdat ze nog (steeds) niet door hebben dat er ook daadwerkelijk met de zijkant van de Wiimote naar de TV toe geslagen moet worden i.p.v. een beweging die meer lijkt op bowling.

Maar goed, sensorbalk (wist je trouwens dat de Wiimote IR-straling afgeeft en de sensorbalk die opvangt, dus niet andersom? Nu wel) boven op de TV, netjes ingesteld. Vervolgens begint er een te mopperen dat de Wii het niet goed doet en dat hij zowat op het plafond moet richten om aan de bovenkant van het scherm te komen. Oplossing: Het verplaatsen van de sensorbalk naar onder de TV - maar niet instellen op de Wii dat de sensorbalk daar zit. Met als gevolg dat meneer veel beter speelt, maar nergens in de buurt van de TV richt. Geen probleem, hij is het gewend, hij heeft het immers zo ingesteld.

Maar dan komt mijn zusje, die wil ook met de Wii. Die weet niet dat je nu op de DVD-speler, stereo en versterker onder de TV moet richten. Na zo'n 3 á 4 keer proberen geeft zij dus gefrustreerd op. Terwijl dit alles aan de gang was heb ik maar ongeveer 5 keer gezegd dat er niet op de TV gericht wordt en dat je dat dus even moet fiksen. Alleen wordt daar geen gehoor aan gegeven buiten "je ziet toch dat ie het doet" om. Ge-ni-aal. Kan zo in een sketch van Monty Python (<3 Ministry of Silly Walks, leuke wallpaper voor mij trouwens); twee mensen die iets proberen te repareren wat niet kapot is, het vervolgens fout doen en zich dan afvragen waar het fout ging.

Toen er na veel gedoe eindelijk de instellingen veranderd waren, kon er gespeeld worden met Wii Play. Voor de niet-kenners: Wii Play is een typisch Wii spel, bestaande uit 9 mini-games. De enige twee die nog een spoor van plezier kunnen bevatten (zo'n 2 ppm) zijn Laser Hockey en Tanks. De rest is gewoon richten op het scherm en schieten, daar heb ik Red Steel voor (wat ook niet echt fenomenaal is). Maar om bij deze mini-games te komen (Tanks en Laser Hockey zijn game 9 en iets van 7 respectievelijk) moet je eerst de voorgaande spelletjes gespeeld hebben.
Zelfs na een uitleg van "knop A doet dit, knop B doet dat en dit moet je doen" heeft men geen flauw idee wat ze moeten doen. RTFM is de moraal; moet je maar eens lezen wat er staat.

Zusje is jarig later in December, nu nog iets voor de Wii vinden dat niet leuk voor 7-jarige meisjes is, niet duur en game-technisch verantwoord is (lees: geen kut-spel is). Dat wordt ook nog een gedoe.
December is ook een rare maand; 5 december is de Sint geweest, 6 December staat de kerstboom er al weer. Gelukkig ben ik van die vreselijke kinderkoren op mijn werk af. Zelfs Kerst heeft nog echte muziek.